وَحدَهُ لاٰ اِلٰهَ اِلَّا اللّه
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید100
وَحدَهُ لاٰ اِلٰهَ اِلَّا اللّه عاشقم عاشقِ رسولاللّه نور میگیرم از کلامِ خدا میگذارم به عرش پایم را آخرین روزهایِ ماهِ رجب ضربهیِ قلبِ من شده یارب با دعا میشود به عرش رسید جز خدا و رضایش هیچ ندید مصطفی بود و گریه و نجوا ربَّنا نغمهیِ اَباَالزّهرا آسمان خیره بر محمّد بود حمدِ محمود بود و نور و سجود ناگهان آمد از فلک پیغام با تو تکمیل میشود اسلام آیههایِ علق بخوان و بدان افتخارِ خدایی و قرآن حکم آمد برایِ پیغمبر با شهادت به دولتِ حیدر یاعلی بود ذکرِ حقُّ و رسول با ولا شد رسالتش مقبول زحمتِ دین به دوشِ او افتاد شد کویر از تلاشِ او آباد وادیِ جهل را هدایت کرد کفر را تابعِ ولایت کرد غصّه و طعنه و بلاها دید تا ثمر داد گلشنِ توحید پیشِ اخلاص شرک زانو زد آسمان خم شد و به او رو زد عمرِ او وقفِ دین و دینداری نفسش نذریِ خدا آری مدحِ او نیست لیلةُالمعراج یا کمکها به سائل و محتاج اگر او مهدِ صبر و ایثار است اگر الگویِ خُلق و رفتار است رحمتِ ذاتِ کبریایی بود مصطفی بود و احمد و محمود همهیِ حرفها درست ولی افتخارش شده ولایِ علی چقَدَر از غدیر و مولا گفت هر کجا رفت مدحِ زهرا گفت گفت مردم علی ولیِ خداست جانشینِ من و امیرِ شماست وارثِ منبرم اباالحسن است فاطمه پارهیِ وجودِ من است منبرش جایِ کیست ؟! واویلا در و دیوار و آتش و زهرا یاسِ او نیلی و کمانی شد پارهیِ جانش ارغوانی شد فتنهها در مدینه همدستند هر دو بازویِ مرتضی بستند تا به امروز گنبدِ خضرا چشم دارد به جمعه تا آقا برسد تا رها شود کعبه حاجتش را بگیرد از ندبه منتقم حکمِ ایزدی داری عطر و بویِ محمّدی داری