وقتی که فراتر ز زمان است رقیه

    وقتی که فراتر ز زمان است رقیه

از منظر من جان جهان است رقیه

 

مفهوم عزیزی و غریبی و شجاعت

در جزء، نه در سطح کلان است رقیه

 

مانند علی اکبر و مانند اباالفضل

در کرببلا یک جَرَیان است رقیه

 

زینب به حسینش همۀ عمر چگونه است

نسبت به اباالفضل همان است رقیه

 

وقتی شده مهمان خرابه به قدم‌هاش

من معتقدم گنج نهان است رقیه

 

مانند حسین بن علی بر تن آدم

جسم است اگر سوریه،  جان است رقیه

 

آنجا که عمو آمده با مشک لب رود

عکس وسط آب روان است رقیه

 

من باورم این است که از خلقت عالم

مقصود حسین است و بهانه است رقیه

 

رفته است علی اکبر و تا لحظۀ آخر

ای وای که گوشش به اذان است رقیه

 

در مجلس تنهایی جسم علی اکبر

با روضۀ سر مرثیه‌خوان است رقیه