وقتی تو مشکلا آدم می مونه
سید مجتبی شجاعپسندیدن0
بازدید4
وقتی تو مشکلا آدم می مونه... تو سختیا قدش که خم می مونه... هرجا که تو غصه و غم می مونه... یه چند روزی میاد حرم می مونه... غم نگفته رو آقا می دونه امام رضا امام مهربونه امام رضا دوست داره زائرا شو خیلی داره هوای ذاکرا شو صله میده تموم شاعرا شو جا داده تو بهشت مجاورا شو نامهی نا نوشته رو میخونه امام رضا امام مهربونه یه مادری میگه به غم اسیره دکترا گفتن دیگه خیلی دیره گفته میرم یا پسرم میمیره یا شفا از امام رضا میگیره آخه فقط امام رضا می تونه امام رضا امام مهربونه یه پیرزن از دل جاده اومد از روستا با پای پیاده اومد بااشک و با روی گشاده اومد تا حرمش با دل ساده اومد سواد نداره اما هی می خونه امام رضا امام مهربونه اومده یک جوون که خیلی زاره روز دلش شبیه شام تاره دلش گرفته خیلی بیقراره میگه به هیچ کسی امید نداره امام رضا غمشو رو خوب می دونه امام رضا امام مهربونه آخر امید ما همه میاد و... به هر چی غصه خاتمه میاد و... رو لب ما این زمزمه میاد و... یه روز عزیز فاطمه میاد و... اون روز میگه با اشک دونه دونه امام رضا امام مهربونه