وقتش شده که هستی خود را فدا کنیم

    وقتش شده که هستی خود را فدا کنیم
تا اینکه نذر روضۀ خون خدا کنیم
 
وقتش شده که مثل حسینیه‌های اشک
دل را به رنگ پرچم ماه عزا کنیم
 
وقتش شده که در دلمان با محرمت  
آقا دوباره هیأت گریه بنا کنیم
 
چشمی بده که هر شب روضه به پایتان
در آن هزار خیمۀ ماتم به پا کنیم 
 
اشکی بده که دیده خود را برایتان
تا روز حشر چشمۀ آب بقا کنیم
 
قسمت شده دوباره شب جمعه یا حسین
با نامتان حسینیه را کربلا کنیم
 
یک لحظه هم نمی‌شود آقا دخیل دل
از پرچم سیاه عزای تو وا کنیم
 
با یک سلام، می‌شود از راه دور هم
دل را دوباره زائر قبر شما کنیم