هر کجا مرغ اسیری است، ز خود شاد کنید

هر کجا مرغ اسیری است، ز خود شاد کنید
تا نمرده است، ز کنج قفس آزاد کنید

مُرد اگر کنج قفس، طایر بشکسته پری
یاد از مردن زندانی بغداد کنید

چون به زندان به ملاقات محبوس روید
از عزیز دل زهرا و علی یاد کنید

کُند و زنجیر گشائید، ز پایش دم مرگ
زین ستمکاری هارون،همه فریاد کنید

چار حمال، اگر نعش غریبی ببرند
خاطر موسی جعفر، همه امداد کنید

تا دم مرگ، مناجات و دعا کارش بود
گوش بر زمزمه‌ی آن شه عباد کنید

پسرش نیست که تا گریه کند بر پدرش
پس شما گریه بر آن کشته‌ی بیداد کنید

نگذارید که معصومه خبردار شود
رحم بر حال دل دختر ناشاد کنید