هر چند دل‌شکسته و هر چند بی‌پر است

    هر چند دل‌شکسته و هر چند بی‌پر است

امّا هنوز، مثل همیشه کبوتر است

 

گر پای نیزه از حرکت ایستاده بود

از شدّت علاقه‌ی بابا به دختر است

 

زهرا‌تر از همیشه به سجّاده آمده

اندازه‌ی قدش، چقَدَر گریه‌آور است!

 

 این زخم‌های روی سرش، روی پیکرش

با زخم‌های شهر مدینه، برابر است

 

او بیش‌تر بهانه‌ی بابا گرفته بود

پس عمرش از تمامی این قوم، کم‌تر است

 

این لاله‌‌ای که بر سر مویش گره زدند

سوغات کوفه است، به جای گل سر است

 

فردا نماز صبح، بدون رقیّه است

فردا که بام مأذنه‌ها، بی‌کبوتر است