هر نی فغان نای تو را در می‌آورد

    هر نی فغان نای تو را در می‌آورد

آوای ربنای تو را در می‌آورد

 

با اینکه زنده‌ای! چه حریصانه نیزه‌دار

دارد لباس‌های تو را در می‌آورد

 

پا بر زمین مکش، که کمان دار سنگ دل

می‌خندد و ادای تو را در می‌آورد

 

دارد نگاه مات من از متن تیغ‌ها

تفسیر بوریای تو را در می‌آورد

 

در حیرتم که سنگ به من می‌خورد ولی

بالای نی صدای تو را در می‌آورد

 

زخم لبت هم اشک مرا در می‌آورد

هم گریۀ خدای تو را در می‌‌آورد

 

وقت نماز افسری از خورجین خویش

عمامه و عبای تو را در می‌آورد