من همدمِ دیرینهیِ مونسِ نفوسم
حسین ایمانی(سحراشک)پسندیدن0
بازدید1.1K
من همدمِ دیرینهیِ مونسِ نفوسم غلامِ به نامِ حضرتِ شمسالشموسم مرغِ دلِ من وقتی که میگیره بهونه میاد تویِ صحن و میشینه رو سقّاخونه رزق و روزیمو حق سرِ این سفره گذاشته اِیوونِ طلات صحن و سرات واسهم بهشته همیشه شلوغه حرمِ قشنگت امّا .... قبرِ پدر و گلپسرت غریبه آقا غریب اونیه که حرمش زائر نداره صحنش همیشه ساکته و پر از غباره درگاهِ دو تا دسته گلِ حضرتِ زهراست دروازهیِ بازِ رحمتِ عرشِ معلّاست کانونِ محبّت و صفایِ عالمینه یادآورِ بینالحرمینه کاظمینه کاشکی یه شبِ جمعه زائرایِ خراسون همه میشدن تو کاظمین زائر و مهمون کاشکی یه کمی از وفایِ مردمِ ایرون خدا میگذاشت روزِ ازل تویِ دلاشون دلدادهیِ دلبرِ شهیدِ کاظمینم دیوونهیِ خاکِ مشهد و قبرِ حسینم وای وای وای sehreashk@