من روز ازل دل به تو دلبر دادم

    من روز ازل دل به تو دلبر دادم

حق خواست که در دام غمت افتادم

 

شادی من از فرط غم توست حسین

چون سوختۀ غم تو هستم شادم

 

از کودکیام میان هیئت هایت

من آب به دست عاشقانت دادم

 

بهتر ز بهشت، روضه‌های تو بود

آموخته این راز به من استادم

 

یک بار که از هیئت تو جا ماندم

دیدم که هزار سال عقب افتادم

 

نام همه گر شود فراموش قسم

هرگز نرود نام حسین از یادم

 

آنقدر حسین حسین بگویم محشر

تا روضه به پا شود از این فریادم

 

قبل ازهمه جا به کربلایت رفتم

زآن روست که تا روز ابد آبادم