من از رواق تو دورم فراق را چه کنم

من از رواق تو دورم فراق را چه کنم
بگو اگر چه صبورم فراق را چه کنم

بدم که راه ندادی مرا به مشایه؟
ندادی اذن عبورم فراق را چه کنم

چقدر گریه کنم پای خاطرات حرم
دوباره غرق مرورم فراق را چه کنم

دخیل روضه شدم تا کمی شوم آرام
اگر چه گرم حضورم فراق را چه کنم

تمام سختی این راه شهد شیرین بود
اسیر گریه‌ی شورم فراق را چه کنم

گناه کردم و از این مسیر جا ماندم
ببخش بار قصورم فراق را چه کنم

تو را صدا نزدم با تمام احساسم
شکسته بال غرورم فراق را چه کنم
 
مراد من به خدا کربلای توست حسین
مرید وادی نورم فراق را چه کنم

فقط امام زمان چاره ساز کار من است
در انتظار ظهورم فراق را چه کنم