ما اشک را ز پاکی مادر گرفته‌ایم

    ما اشک را ز پاکی مادر گرفته‌ایم

این زندگی ز چشمۀ کوثر گرفته‌ایم

 

اذن ورود ما به بهشت خداست، اشک

ما از بهشت هدیه فراتر گرفته‌ایم

 

اشک غم حسین بُود، خود بهشت ساز

ما بعد روضه زندگی از سر گرفته‌ایم

 

آنکه شنید نام حسین و نریخت اشک

دوری از او به امر پیمبر گرفته‌ایم

 

ما در کفن ز تربت او نور می‌بریم

رزق سفر ز خاک همین در گرفته‌ایم

 

ما بی حسین پست ترینِ خلایقیم

با نام اوست رتبۀ برتر گرفته‌ایم

 

ما در میان روضۀ او تحت قُبه‌ایم

حاجات خود به روضه مکرر گرفته‌ایم

 

تا آب می‌خوریم صدا می‌زنیم حسین

این امر از سکینۀ اطهر گرفته‌ایم