ماه عزا آمد دل عالم گرفته

    ماه عزا آمد دل عالم گرفته

زهرا بنی یا بنی دم گرفته

 

هرکس به هر نحوی عزادار شما است

حتی خدا در عرش خود ماتم گرفته

 

کوچه به کوچه تا ابد شرمندۀ توست

در «ملک ری» هر خانه رنگ غم گرفته

 

دیدم که از عشق شما لات محله

رفته برای روضه‌ات پرچم گرفته

 

راه نجات ما گنه‌کاران شمایید

با گریه بر تو، توبۀ آدم گرفته

 

حتما پشیمان می‌‌شود در روز محشر

لطف تو را هرکس که دست کم گرفته

 

شاهان عالم ریزه‌خواران تو هستند

دست گدایی، سوی تو حاتم گرفته

 

بالا سرت هرکس که آمد دست پر رفت

این «پیروهن»، آن دیگری «خاتم» گرفته

 

برخیز، دور خیمۀ زینب شلوغ است

دور و برش را چند نامحرم گرفته

 

اهل و عیالت بعد تو آقا اسیرند

برخیز تا در خیمه‌ها آتش نگیرند