ماه از دل شکستۀ خواهر خبر گرفت

    ماه از دل شکستۀ خواهر خبر گرفت

مثل هلال خم شد و نام صفر گرفت

 

وقت سفر رسید و کسی آب هم نریخت

پشت کبوتری که غریبانه پر گرفت

 

تنهاتر از بقیع به دورش طواف کرد

خاکی که آسمان تو او را به برگرفت

 

 خواهر چه قدر کرب و بلا پیش چشم داشت

وقتی سراغ داغ تو را از جگر گرفت

 

از شش جهت نشانه گرفتند عشق را

تابوت تیر خورده دلش را سپر گرفت

 

این داغ مدتی ست درین خاک مانده است

این شعله سال‌هاست که در خشک و ترگرفت

 

می‌سوخت شعر و راز نگهدار عشق بود

خواهر همیشه قافله سالار عشق بود