قد تو چون الف شد و با مد کشیده شد

    قد تو چون الف شد و با مد کشیده شد

اما دریغ بیشتر از حد کشیده شد

 

نجمه اگر به گوش تو آمد یقین بدان

روی لبان قاسم‌ات اشهد، کشیده شد

 

دستش مناره پیکر پاکش ضریح شد

وقتی که تیغ بر سر گنبد کشیده شد

 

قاسم به قول نیزه ز هم ریخت عاقبت

قاسم به قول تیغ دو دم بد کشیده شد

 

دریا ز ماه علقمه شد دور بی‌گمان

در رفت جزر داشت، در آمد کشیده شد

 

تشدید تیر و نیزه به حرف بدن رسید

ناچار پیکر تو مشدد کشیده شد

 

هر وقت خواست پا بشود زیر پای اسب

انگار پیکرش دو سه درصد کشیده شد

 

یک نکته مانده است که در سینۀ حسین

اعضای پیکر تو مجدّد کشیده شد

 

شش گوشه شد برای علی‌اکبرت حرم

چون قد قاسم این سوی مرقد کشیده شد