فضای شهر مدینه پر از صدای شماست

    فضای شهر مدینه پر از صدای شماست

و روضه‌خوانی کرب‌وبلا به پای شماست

 

چهار داغ عظیم و چهار صورت قبر

بقیع فاطمه، انگار کربلای شماست

 

نگین قوم کلابیّه، مادر عباس

مدینه منقلب از سوز گریه‌های شماست

 

به احترام یتیمان حضرت زهرا

ز نام خویش گذشتن هم از حیای شماست

 

تو آن زنی که وقار از تو آبرو دارد

و انتهای ادب، تازه ابتدای شماست

 

پیِ گرفتن خرجیّ سال خود، سائل

اگر نبود ابالفضل‌تان گدای شماست

 

کنار پیکر بی‌دست حضرت سقا

حضور حضرت صدیقه هم به جای شماست