فرق دارد به یقین مزه احسان حسن

فرق دارد به یقین مزه احسان حسن
لب ما بوسه نگیرد مگر از نان حسن

زلف خود را به نخ چادر زهرا بسته است
هرکسی هست در این دهر پریشان حسن

کرمش دست گدا را به خداوند رساند
سائلان را بنویسید مسلمان حسن

"بی‌حرم هست ولی هرچه حرم زنده از اوست" 
زائر کرب و بلا هم شده مهمان حسن

عاقبت با مدد حضرت زهرا روزی
مثل ایوان نجف می‌شود ایوان حسن

سر در باغ حسن نام حسین است فقط
نذر گل‌های حسین است گلستان حسن

پسرانش همه‌جا گوش به فرمان حسین
علی‌اکبر همه‌جا گوش به فرمان حسن

بعد یک عمر فقط زهر توانست شود
مرهم زخم دل و سینه سوزان حسن

ظاهرا زهر شده قاتل او امّا نه
کوچه‌ای تنگ شده نقطه‌ی پایان حسن