غمی ناگفتنی ، تا زنده ام سِرِ مگویم شد

غمی ناگفتنی ، تا زنده ام سِرِ مگویم شد                                                                                    غمی ناگفتنی راز سپیدی‌های مویم شد
 
همین که دستِ ملعون رفت بالا ، چشم خود بستم                                                                        به جانِ بچه هایم مرگ تنها آرزویم شد
 
منی که دستگیر عالمم ! در پشتِ در آن روز                                                                             عبای وصله داری دستگیر آبرویم شد
 
مغیره بیشتر از دیگران ، کینه به دل دارد                                                                                      گره‌های طنابش ، پنجه ایی زیرِ گلویم شد
 
خلیفه مالیات از قاتل زهرا نمی گیرد !!!                                                                                     چه پاداشی نصیبِ دشمن بی چشم و رویم شد  
  
مرا با میخ سرخی ، زودتر از همسرم کشتند                                                                                   سه ماهی رو به قبله فاطمه مرثیه گویم شد