علوی خطُّ و مرامی نبوی رخساری
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید4
علوی خطُّ و مرامی نبوی رخساری از حسین و حسنی و فاطمی رفتاری نوهیِ شاهِ دو عالم پسرِ سجّادی نوهیِ دختریِ ماهِ کریمی آری یک حسینیه پر از ذکرِ حسن یاحسنی تو در اِدغامِ خصائل دستِ همّت داری کربلاییِ مدینه با نگاهِ خود عشق .... در رگ و ریشه و قلبِ شهدا میکاری نامِ بابا علی و مادرِ تو فاطمه بود بیشتر از همه نزدیک به این درباری دیدهات ماتِ حسین است خدا میداند تپشِ دل کربلا یا کربلا میخواند علمِ پیغمبری و غیرتِ نابِ مولا شده همراهِ حیا و وَجناتِ زهرا کرمِ شاهِ کرم با همیَّتهایِ حسین زور و بازو سر از عبّاس وَ ماشاءَاللّه صبرِ تو بیشتر از صابرهیِ عاشورا سجدهات سجدهیِ زیبا و عجیبِ بابا شاهدِ کربوبلا اهلِ دعا و روضه پدرِ صدق و صفا کظم و حیا لطف و رضا خاکهایِ حرمت حسرتِ اهلِ جنّت زائرِ صحنِ پر از غربت و آهَت آقا شبِ میلاد قسم میخورم آقایِ کرم با دمِ تو مرغِ دل را برسانم به حرم به حرم آمدهام دستِ مرا میگیری گردوُخاکِ سفر از صورتِ ما میگیری دَلقِ عشقم شده خالی از رمق افتادم بده اُمّید و بگو باز تو پا میگیری مژدهای ناب به نوکر بده در صحنِ بقیع بگو اینجا که رسیدی کربلا میگیری پابرهنه شدهای پایِ سرِ بر نیزه اَجرِ این غصّه و غم را به خدا میگیری جمعهای میرسد از راه که بینِ ندبه در همان لحظه که تو دستِ دعا میگیری میزند تکیه به کعبه وارثِ پیغمبر میکند زمزمه مهدی که أَناَ ابنُ الحیدر