شگفتا میوزد چشم ابوذر
عبدالرّضا رضایینیاپسندیدن0
بازدید1K
شگفتا میوزد چشم ابوذر
بزرگ آیینهدارِ خشم حیدر
صدا رنگِ غمِ غربت عجیب است
تمنّای جوانمردی غریب است
رفیقان! بشنوید آوازِ او را
ببینید آی! سوز و سازِ او را؛
«غلامِ بوذرم ... آزادِ بوذر
دلم آبادِ بوذر ... شادِ بوذر
کریما! رخصتی، تا یار باشم
غزلخوانِ لبِ پیکار باشم ...»