شکر حق شیعه‌ایم و معتقدیم

    شکر حق شیعه‌ایم و معتقدیم

شیعگی جز مرام صادق نیست

به خدا شیعه نیست آنکه مدام

خاکبوس امام صادق نیست

 

یادگاری اوست «عاشورا»

روضۀ شاه عالمین از اوست

اول صبح، رو به کرببلا

«السلام علی الحسین» از اوست

 

دل ما از مصیبتش خون است

غرق اشک است چشم عاشق ما

به کجا می‌‌برند نیمۀ شب

پابرهنه، امام صادق ما

 

در نماز شب است این آقا

یا که مشغول خواندن قرآن

کاش می‌‌شد کمی نگه دارید

حرمت موی او، مسلمانان

 

دشمن آل مرتضی هربار

می رسد تا به اهل بیت انگار

یا لگد می‌‌زند به در، یا که

می‌پرد بی اجازه از دیوار

 

مگر اهل کجاست ابن ربیع؟

این قدر بی حیاست این ملعون

بی ادب از چه روی لب‌هایش

طعنه و ناسزاست این ملعون

 

حرمت پیر را شکسته، ببین

دست حیدر دوباره بسته شده

باز کوچه، کشان کشان بردن

او از این اتفاق خسته شده

 

کوچه لغزنده است، مولامان

از دل مرتضی خبر دارد

گفت حتما به همسرش که نیا

پی من آمدن خطر دارد

 

در همین کوچه یا حوالی آن

شد لگد مال دشمنان، قرآن

در همین کوچه بود با سیلی

گم شده گوشوار مادرمان