سینهیِ کعبه اگر چاک شود جا دارد
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید400+
سینهیِ کعبه اگر چاک شود جا دارد در صدف دُرّی اگر بود تماشا دارد صاحبِ خانه اگر داخلِ خانه باشد هم هوایِ بچّهها هم میهمانها دارد اگر اینجا همه جمعند تعجّب نکنید مملکت شاه و گدا ندار و دارا دارد مریم از خانه شود دور که این خانهیِ عشق بهتر از مریم و والاتر از عیسی دارد چپ به این نوکرِ بیچاره نظر نندازید این غلامِ روسیاهیست که مولا دارد مستِ پیمانهیِ عرفانیِ بیتُاللّهم زیرِ چترِ بیرقِ علی ولی اللّهم دامنِ بنتُالأسد غرقهیِ اَنوارِ خداست پسرِ بنتُالأسد شیرِخدا شاهِ ولاست بر رویِ دستِ محمّد قاریِ قرآنیست که خودش شرحِ تمامِ سخنانِ یکتاست دست و بازویِ الهی یاورِ پیغمبر فاتحِ بدر و اُحد غرّشِ حق در هر جاست رعد و برقی به تن و جانِ سپاهِ کفّار قطرههایِ کرم و سایهیِ رویِ سرِ ماست علی از حقُّ و حقیقت با علی پیدا شد بی علی حقُّ و حقیقت واژهای بیمعناست آستانِ کرمش عرشِ الهیست ولی .... عرش فرشیست به زیرِ پایِ عشّاقِ علی تیغِ بدر و اُحد و خندق و خیبر این است نطقِ حق در شبِ معراجِ پیمبر این است تکیهگاهِ نبی و پشت و پناهِ اسلام ساغر و ساقی و پیمانهیِ کوثر این است ولی اللّه و یداللَّه اسداللّه علیست نوحِ طوفانزده میگفت که لنگر این است به زمین و به زمان رنگِ نویی بخشیده قوّتِ قلبِ حرم ایده و باور این است ذکرِ قَدقامتِ فردایِ قیامت حیدر سنگرِ محکمِ ما در صفِ محشر این است نغمهیِ نافلهیِ اهلِ مناجات علیست کعبه رو کن به نجف قبلهیِ حاجات علیست علی آمد که پر و بال به اسلام دهد به دلِ غرقِ ملالِ نبی آرام دهد بودنش پایِ خدا پایِ پیمبر کافیست که به این دینِ الهی تا اَبد نام دهد جبرئیل آمده و گفت که حق فرموده باید احمد اختیاری به علی تام دهد مرتضی آمده تا مِهر و ولایِ نابش به زمین و به زمان عزّت و فرجام دهد در دلِ کعبه شده دیدهیِ او وا یعنی .... به حرم باید علی رخصتِ اِحرام دهد باید از کعبه ندایِ علویون برسد ندبهخوان شو که امیدِ فاطمیون برسد