سلام ما به زهیر و دلاورى‌هایش!

    سلام ما به زهیر و دلاورى‌هایش!

 که بود شاهد عشق حسین و مولایش

 

هر آنچه خواست که سر پیچد از کمند حسین

 نشد که داشت به دل، جذبه‌ی تولّایش

 

گذشت از ره عثمانى و حسینى شد

 چنان که از دل و جان سرسپرد در پایش

 

کسى که در ره قرآن و یارى اسلام

 هزار بار شهادت بُدى تمنّایش

 

شهادتش به جبین، داغ سرفرازى زد

 چو دید آن همه ایثار و فضل و تقوایش

 

سعادت ابد از فیض جان‌نثارى یافت

 که قطره بود ولى عشق کرد دریایش

 

گرفت اوج به افلاک با دعاى حسین

که ریخت خون شریفش به کربلاى حسین