سلام ما به حسین و علىّ اصغر او!

    سلام ما به حسین و علىّ اصغر او!

 امیر عشق که گهواره بود سنگر او

 

رضیع و داده خدایش نشان سربازى

 صغیر و بر همه پیدا مقام اکبر او

 

شکفت لاله‌ی عصمت به روى دوش حسین

 چو تیر حرمله آمد به یاس حنجر او

 

مجال گریه نبودش که خنده کرد على

 حسین مات از آن حال گریه‌آور او

 

گرفت خونش و بر اوج آسمان پاشید

 که پیک تسلیت آمد ز سوى داور او

 

کنار خیمه به خاکش سپرد و امضا شد

 کتاب سرخ شهادت به خون اصغر او

 

اگر چه پیکر او را به خاک پوشیدند

به شهر کوفه سرش را به نیزه‌ها دیدند