سلام بر دو برادر، دو جلوۀ ایمان!

    سلام بر دو برادر، دو جلوۀ ایمان!

یکى به نام حلاس و یکى دگر نعمان

 

بر آستان ولایت، دو پاسبان شرف

به جلوه‌گاه شهادت، دو شمع جاویدان

 

دو مرد کوفه ولى زائر مدینه‌ی عشق

به کوفه پشت نمودند و رو به کعبه‌ی جان

 

شبانه سوى حسین آمدند تا گردند

به گرد شمس ولایت، دو کوکب تابان

 

زدند خیمه‌ی طاعت به خیمه‌گاه حسین

به شوق بندگى و یارى امام زمان

 

شدند حامىِ قرآنِ اصل چون دیدند

دوباره حیله‌گران را به نیزه‌ها قرآن

 

فداى آن دو و یاران کربلا جانم!

حسین گفت چو اصحاب خود نمی‌دانم