سلام باد به قارب که قُرب مولا یافت!

    سلام باد به قارب که قُرب مولا یافت!

 چو ذرّه راه به خورشید عالم‌آرا یافت

 

ز افتخار غلامى بر آستان حسین

 مقام و منزلت و نور فضل و تقوا یافت

 

فکیهه مادر او بود چون کنیز حسین

 وى از ارادت مادر، ره تولّا یافت

 

در التزام رکاب امام و مولایش

 ز یثرب آمد و قُرب حریم بطحا یافت

 

ز مکّه نیز به احرام عشق مُحرم شد

که اذن همرهى قبله‌گاه دل‌ها یافت

 

به پاس نعمت یک عمر خدمتش به حسین

 به آستان شهادت، مقام والا یافت

 

شهادتش به بر آمد، سعادتش به کنار

مکان گرفت به «جنّات تجرِىَ الانهار»