سلام باد به حر! بر یقین و ایمانش!

    سلام باد به حر! بر یقین و ایمانش!

که میزبانِ شهادت، نمود مهمانش

 

برای آمدنش انتظار داشت، حسین

که دیده بود وِرا در شمار یارانش

 

اگر چه بست به روی حسین، اوّل، راه

ولی به لحظۀ آخر، گرفت دامانش

 

شکست اگر چه دل زینب، آخر از دستش

گرفت خطّ رضایت، به دادن جانش

 

طریق توبه نشان داد بر گنه‌کاران

سرِ به پیش و دلِ ریش و چشمِ گریانش

 

ز احترام به زهرا، سعادتش دادند

سعادت ابدی را که نیست پایانش

 

جهنّمی بُد، از لطفِ حق، بهشتی شد

نه اهلِ کشتیِ رحمت، چراغ کشتی شد