دور زمان به نیمه شعبان رسیده است

دور زمان به نیمه شعبان رسیده است
اندوه و درد و غصّه به پایان رسیده است
بر جسم مُرده‌ی همگان جان رسیده است
از آسمان، خلیفه‌ی رحمان رسیده است

تابیدن ستاره‌ی مجلس مبارک است
میلاد ماه پاره‌ی نرجس مبارک است

این صاحب کمال که از راه آمده ست
این وجه ذوالجلال که از راه آمده ست
این حُسنِ بی زوال که از راه آمده ست
این مُصطفی خِصال که از راه آمده ست

بُـرهان قاطع همه‌ی دوستان ماست
نصِّ حدیث گفته، علیِّ زمان ماست

این نورسیده ماه شبستان نرجس است
این سوره‌ی تبارک قـرآن نرجس است
این زینتی که برکت دامان نرجس است
روح امام یازدهم، جـان نرجس است

از هیبتش بفهــم که فرزند عسکری‌ست
لبخند او به خاطر لبخندِ عسکری‌ست
لبهای او عسل که نگو، قندِ عسکری‌ست
دلبند و دلپسند و خوشایندِ عسکری‌ست

این حرف جز به وصف تو انشا نمی شود
((هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود))

دل در هوای وصل تو بی تابِ سامراست
چشمم در انتظار شب و خوابِ سامراست
یادت کلیدِ اصلیِ ابــوابِ سامراست
راه وصالت از دل سردابِ سامراست

احساس می کنیم که فردا از آن ماست
وقتی دعا برای تو ورد زبان ماست

شیعه به انتظار تو باید بأیستد
وقتی که اسم خاص تو آید بأیستد
پای کسی به جز تو نشاید بأیستد
تا پیش خصم رُخ بنماید بأیستد

با اینکه سیره ات چو مُحمّد, مُحبّت است
دلهای دشمنان تو مغلوبِ وحشت است

باید که ذوالفقار بگیری به دستِ خود
روی فَرَس، مهار بگیری به دستِ خود
با جبر، اختیار بگیری به دستِ خود
از دشمنت قرار بگیری به دستِ خود

بینند چون که خلق، علمداریِ تو را
اقــرار می کنند علی واریِ تو را

آقا بیا و بر سـَلَفی ها عِـتــاب کن
قدری پیِ هلاکتِ داعش شتاب کن
با دست خویش آن دو نفر را عذاب کن
ما را شریک این همه فعل ثواب کن

از خون تمام معرکه را رنگ می کنی
وقتی به شیوه ی پدری جنگ می کنی

ای قتلگاهْ دیده‌ی ما زودتر بیا
ای پـیرِ اشک کرب و بلا زودتر بیا
جان شهیدِ دستْ جدا زودتر بیا
یارا ! به خاطر اُسرا زودتر بیا

جدّت صدات می زند از منبر سنان
“عجّل علیٰ ظهورکَ یا صاحب الزّمان”