دلدار دم میداد ،دلبر گریه می‌کرد

دلدار دم میداد ،دلبر گریه می‌کرد
زهرا در آتش بود،حیدر گریه می‌کرد

مسند نشین شد سامری از جُور ایام
مسجد به سر میزد وَ منبر گریه می‌کرد

فضه رسید و دید زهرا بارَش افتاد
دیوار هم با میخ،با در،گریه می‌کرد

محسن گمانم گفت یا زهرا و جان داد
وقتی صدف می‌سوخت،گوهر گریه می‌کرد

این لانه چون قلب علی می‌سوخت می‌سوخت
با جوجه‌های خود کبوتر گریه  می‌کرد

مسمار شد تیر سه شعبه ظهر یک روز
آب و رباب و حلق اصغر گریه می‌کرد

مسمار شد یک خنجر کُندی به مقتل
نحر گلو میکرد و خواهر گریه می‌کرد

مسمار شد کعب نی و زد خواهری را
می‌بست چشمش را به نی،سر گریه می‌کرد

مسمار آخر خیزران شد خیز برداشت
میخورد بر دندان و دختر گریه می‌کرد

آری مسیر کربلا از کوچه وا شد 
روز دوشنبه بود مادر گریه می‌کرد