نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

دردای دل قدّ هفت آسمونه تا عمر دارم داغت به دل میمونه تیکه تیکه تنت توو خاک و خونه امان ای دادِ بیداد - کارم به گریه افتاد جز گریه آخه کاری - ازم که برنمیاد این جسم خُرده خُرده - اشکامو در آوُرده مصیبتت دلم رو - به دست غم سپرده علی علی بُنَیَّ ۴ دست تقدیر به دل یه دنیا غم ریخت وقتی دیدم تو رو یهو دلم ریخت من موندم با دنیایی که به هم ریخت! دنیا چه بی وفا شد - مؤذنم فدا شد خوردم زمین کنارت - روح از تنم جدا شد باور نداشتم هیچ وقت - این روزا رو ببینم باید جَمِت کنم تا - روی عبا بچینم علی علی بُنَیَّ ۴ موسسه ادبیات آیینی بیپلاک
هنوز نظری ثبت نشده