خیمه‌گاه این بار در قم بود مقتل طوس بود

    خیمه‌گاه این بار در قم بود مقتل طوس بود

جادۀ مشهد به قم لبریز از فانوس بود

 

نامه با خط برادر داشت در دستان خود

خواهری از دور می‌آمد ولی مأیوس بود

 

بر لب خشکیدۀ قم ذکر یا معصومه و

بر لب معصومه خانم ذکر یا قدوس بود

 

بس که چشمش را به راهت دوخته، از راه قم؛

خاک مشهد بیشتر در حسرت پابوس بود

 

رود غم‌های پدر، دریای دوری رضا

بر فراز ناقه‌ای انگار اقیانوس بود

 

زینب این بار آمده قبل از برادر جان دهد

این خودش متن زیارتنامۀ مخصوص بود

 

روضۀ دشت برادرهای از هم ریخته

داغ سنگین بود، روضه، روضۀ ناموس بود!‍

 

در فراق هشتمین طاووس جنت جان سپرد

آنکه در دستان خدّامش پر طاووس بود