خوشا خندیدن گُل با لبِ زخم
عبدالرّضا رضایینیاپسندیدن0
بازدید1K
خوشا خندیدن گُل با لبِ زخم
سماع و رقص در تاب و تبِ زخم
خوشا پرپر شدن امّا شکفتن
شکستن، زخمه، زخمه ... تا شکفتن
عبور از چشمههای لَنْ تَرانی
تماشای نهان، چشم نهانی
اگر چه رنگ مولا ارغوانیست
بهار عشق با او جاودانی است