خورشید پشت ابر، نشانی به ما بده

    خورشید پشت ابر، نشانی به ما بده

ای ماه، مژدۀ رمضانی به ما بده

 

مثل نسیم صبح از اینجا گذر کن و

باد صبای مشک فشانی به ما بده

 

بی کس تر از همیشه رساندیم خویش را

آواره‌ایم، جا و مکانی به ما بده

 

از بس که در پی همه غیر از تو بوده‌ایم

از پا نشسته ایم، توانی به ما بده

 

از سفره‌ای که وقت سحر پهن می‌کنی

مانده غذا و خوردۀ نانی به ما بده

 

با روضۀ حسین نفس تازه می‌کنیم

روضه بخوان دوباره و جانی به ما بده