خوب است روضه، روضۀ ارباب بهتر است

    خوب است روضه، روضۀ ارباب بهتر است

از این جهت که گریه‌کن روضه، مادر است

 

باید که طفل اشک بیاید به گونه‌ام

وقتی که پلک، دست به سینه دمِ در است

 

سر روی شانه، چونکه به ذکرت بلند شد

سر نیست، واعظی است که بر روی منبر است

 

ای سر بریده بعد تو سر در مرام ما

از نوکران خاصّ درگاه حیدر است

 

حق می‌‌دهم اگر ببرد ارث از پدر

گریه‌کن حسین برایم برادر است

 

بالا‌ترین سمت درِ این خانه، نوکری است

این اعتبار، حسرت سلمان و قنبر است

 

«نوکر بهشت هم برود» نه بدون شک

نوکر بهشت هم نرود، باز نوکر است