حسین بن علی نام از خدا داشت
عبدالرّضا رضایینیاپسندیدن0
بازدید1K
حسین بن علی نام از خدا داشت
خدا دانَد سر و سِرّی جدا داشت
فرود سنگ بر پیشانیِ او
هجومِ زخمها ارزانیِ او
لگدکوبِ سمِ اسبان؛ تنِ گُل
هزاران پاره شد پیراهنِ گُل
«گلی گم کردهام میجویم او را
به هر گل میرسم، میبویم او را»
بر این تن، وای! عریانی روا نیست
مگر این نوگلِ باغ خدا نیست
دلم این داغ را طاقت ندارد
که کهنهْ پیرهن غارت ندارد
چه سنگین است موجِ قتل و غارت!
چه ننگین است اوج این حقارت!