تو ای تجلّی عصمت ظهور خواهی کرد

تو ای تجلّی عصمت ظهور خواهی کرد
به جام لاله، شراب طهور خواهی کرد

به یک اشاره ابرو، به یک کرشمه چشم
تو آب و آینه را غرق نور خواهی کرد

تو قلب سوته‌دلان را به هم کنی نزدیک، 
به یک اشاره، که از راه دور خواهی کرد

دلم شکیب ندارد ولی یقین دارم
تو سنگ را به نگاهی صبور خواهی کرد

برای آنکه پر از عطر انتظار شوند
سحر، به خاطر گل‌ها خطور خواهی کرد

صفای خیمه سبزت کجا، بهشت کجا
بهشت را تو سرای سرور خواهی کرد

نشسته منتظر رجعت ستاره صبح
قسم به کعبه که روزی ظهور خواهی کرد

خدا گواست که دامان کعبه را آن روز
به یک دو بوسه پُر از شوق و شور خواهی کرد

ز جلوه‌ات جبل‌النور می‌شود آفاق 
دوباره معجز موسی و طور خواهی کرد

تو باغ را به طواف بهار خواهی برد
تو داغ را ز دل لاله دور خواهی کرد

به دشت کرب و بلا، دعوت از شقایق‌ها
به میهمانی بزم حضور خواهی کرد

به شوق آن که بیایی، عبیر یا سین را
ز کوچه‌های مدینه عبور خواهی کرد

کنار آیه عصمت در آستان بقیع
تمام سوره غم را مرور خواهی کرد

«شفق» که هست ز هجر تو، خون جگر داند
شمیم یاد تو از ما بلا بگرداند