تو از عشیرۀ نوری ز ایل مهتابی

    تو از عشیرۀ نوری ز ایل مهتابی

که هر کجا بروی خاضعانه می‌تابی

 

لجام وحشی امواج رام دست تواند

تو از طوایف پیغمبران گردابی

 

بدون اذن تو خاک آب هم نخواهد خورد

تو پیر معنوی باد و خاکی و آبی

 

به علقمه که تو با بال پر زدی گفتم

تو از قبیلۀ تصویرهای بی قابی

 

نمی‌دهم به تو تصویر مشک، می‌ترسم

دوباره راه بیفتی ز بس سبک خوابی

 

حسین روی تو خم شد به سجده و افتاد

از آن زمان همه گفتند مهر محرابی