تنت خورشیدِ دشت کربلا بود نه غسل و نه کفن، در خون رها بود بگو ای زینت دوش پیمبر کجا شایستۀ تو بوریا بود؟
یوسف رحیمییوسف رحیمییوسف رحیمییوسف رحیمی