تا که بی‌دست شدی اهل شجاعت شده اند

تا که بی‌دست شدی اهل شجاعت شده اند
گرگ‌ها منتظر لحظه‌ی غارت شده اند

حرمله‌ها پس از این خاطرشان آسوده ست
خولی و شمر پس از دست تو راحت شده اند

چه عمودی به سرت خورد که شق القمری
هر دو ابروی تو با فاصله قسمت شده اند

چشم پر خون تو سهم من دلخون شده است
علم و دست تو این بین غنیمت شده اند

بروم،با تن بی دست تو دشمن تنهاست
نیزه‌ها شان همه خونخوار به شدت شده اند

یک دلم پیش تو و آن دل من در حرم است
پیش آنها که محیای اسارت شده اند

چشم و ابروی تو از ضربه بهم ریخته است
پیکر تا شده‌ات دور و برم ریخته است

تیرها روی هم افتاده به هم چسبیدند
کندنی نیست ز بس بر بدنت پیچیدند

بسکه از ضربه شکسته رخ نورانی تو
جای یک بوسه نمانده ست به پیشانی تو

ساقی من لب تو سوخته از بی آبی
باورم نیست که در محضر من می خوابی

این تو هستی که چنین نقش زمینی پیشم؟
تا به امروز ندیدم بنشینی پیشم

یک نفر با علمت دور و برم می‌رقصد
یک نفر دست تو بر نیزه ی خود می‌بندد

فکر بی دستی تو سخت مرا آزرده
بیش از نیزه و شمشیر تنت پا خورده