تا در پناهِ سایه‌یِ الطافِ دلبرم

تا در پناهِ سایه‌یِ الطافِ دلبرم
نازِ سه حرفِ عین وُ شِ وُ قاف می‌خرم

همچون کبوتری به هوایِ حریمِ یار
جمعه به شوقِ ندبه‌یِ اوصاف می‌پرم

با طلعتِ نهان شده در پشتِ ابرها
غم را به لطفِ دلبرِ کَشّاف می‌برم

صیقل به لوحِ آیِنه‌یِ سینه می‌زنم
با گفتن از زبانزدِ اَشراف  سرورم

بی‌دست‌وُپا نشسته‌ام اِی ماه بینِ راه
تا پا نَهی شهنشهِ اَکناف بر سرم 

هر جا زبان گرفته‌ام از هجر گفته‌ام
هر چند می‌گوید گنهَم لاف آوَرَم

روزِ اَزل گِره زده با عشقِ پاکِ تو 
رگها و ریشهِ   خون و دل و ناف داورم

روزیِ صدایِ پایِ تو از جاده‌یِ ظهور
می‌آید و  تحیَّتِ آلاف  رهبرم

این عاشق و دعایِ فرج تا ظهورِ یار
چشم‌انتظارِ افضلِ اهداف مضطرم