تا اثر می‎کند بی‌صدا زهر

تا اثر می‎کند بی‌صدا زهر
می‌برد ناله را تا خدا، زهر

می‌گدازد دل و جان ما را
می‌زند شعله در هر کجا، زهر

مثل برقِ شررزا گذشته است
از سرِ مرزِ بی انتها، زهر

روی آیینه‌ی خاطرت ریخت
طرح اندوه صد ماجرا، زهر

دست هر آب را بست از پشت
هر کجا کرد آتش به پا زهر

هر گلی در چمن، یا به شمشیر
یا که در خون دل خفت با زهر

شهد در کام ما ناگوار است
هست در جام تاریخ تا زهر