بیا ای داغدار داغ ماه ارغوانی

بیا ای داغدار داغ ماه ارغوانی
تو باید روضه‌ی شام غریبان را بخوانی 

بیا تا که سر هر کوچه را حجله ببندیم 
که پر زد مادر پیر تو در اوج جوانی 

شنیدم هرکجا که بیرق صدیقه برپاست
پریشان، دیده گریان، تو خودت را می رسانی
 
دلم زنگاری از آلودگی ها را گرفته 
تو با لطف نگاهت گردها را می تکانی 

به ما گفتی اگر دنیا شود غرق در آشوب 
به زیر خیمه‌ی زهرا که باشی در امانی 

بگو امشب کجایی که بیایم دستبوست
 کجا خیمه به پا کردی برای روضه خوانی

بخوان از روضه‌ی غسل شبانه، مخفیانه
بخوان از روضه‌ی جسم ضعیف و استخوانی
 
بخوان از چشم های خسته و مبهوت حیدر 
بخوان از مادر قامت رشیده، قدکمانی 

اگر ما سینه زن‌های عزادار بتولیم 
روا هرگز نباشد که بماند بی نشانی

الهی که ببینم مرقد زهرای اطهر 
و تو آقای من! تولیت آن آستانی