به پای روضه نشستیم و اشک ناب شدیم

    به پای روضه نشستیم و اشک ناب شدیم

قنوت گریه گرفتیم و مستجاب شدیم

 

و ما که در پی خورشید نیزه‌ات بودیم

شبانه نور گرفتیم و آفتاب شدیم

 

دوباره اشک «گناه نسوز» ما را سوخت

دوباره پاک شدیم و پر از ثواب شدیم

 

مدینه بود و تو بودی و رأی مادر بود

که ما برای عزای تو انتخاب شدیم

 

میان سینه زدن بال و پر گرفتیم و

کبوتر حرم صحن بوتراب شدیم

 

شبیه چشم تو و مشک خالی عباس

دوباره گریه‌کن کودک رباب شدیم