به روی سینۀ تو، جای بوسه حتّی نیست

    به روی سینۀ تو، جای بوسه حتّی نیست

وَ زخم خورده‌تر از پیکرت، در این‌ جا نیست

 

چه فکر می‌کند این جوی چشمْ‌تنگ و خسیس؟

سرابِ برکۀ کوچک، حریف دریا نیست

 

به روی مشک نوشتی که آب می‌خواهی

به گوش علقمه‌ گفتی که آب آیا نیست؟

 

نگاه سرد تو می‌گفت، ناامید شدی

وَ خون سرخ تو می‌گفت، زرد، زیبا نیست

 

چرا فرات به پای تو، راه باز نکرد؟

نفوذ حرف تو، کم‌تر ز امر موسی نیست

 

کسی برای دو دست تو، ختم می‌گیرد

کسی که گریۀ او، مثل گریۀ ما نیست