بعد از شما به سایۀ ما تیر می‌‌زدند

    بعد از شما به سایۀ ما تیر می‌‌زدند

زخم زبان به بغض گلوگیر می‌‌زدند

 

پیشانی تمامی‌‌شان داغ سجده داشت

آنان که خیمه گاه مرا تیر می‌‌زدند

 

این مردمان غریبه نبودند، ای پدر

دیروز در رکاب تو شمشیر می‌‌زدند

 

غوغای فتنه بود که با تیغ آبدار

آتش به جان کودک بی شیر می‌‌زدند

 

ماندند در بطالت اعمال حج شان

محرم نگشته تیغ به تقصیر می‌‌زدند

 

در پنج نوبتی که هبا شد نمازشان

بر عشق، چار مرتبه تکبیر می‌‌زدند

 

هم روز و شب به گرد تو بودند سینه زن

هم ماه و سال، بعد تو زنجیر می‌‌زدند

 

از حلق‌های تشنه، صدای اذان رسید

در آن غروب، تا که سرت بر سنان رسید