ببین؛ لبخندِ پاره ـ پاره گُل!
عبدالرّضا رضایینیاپسندیدن0
بازدید1K
ببین؛ لبخندِ پاره ـ پاره گُل!
بِنه رخسار بر رخساره گل!
به زمزم دیده و دل را بشویید!
گُلِ پیغمبرست این گل، ببویید!
رها در خلسۀ لبخندهای سرخ
علیاکبرست این گُل، ببویید!
***
به خاک افتادهای، ای شاخِ شمشاد!
اِلهی خاک بر دنیای دون باد!
لبت سرچشمۀ رازست و آواز
نشانت ارغوان، نامت گُلِ ناز
گریز از چنگِ دیو و دَد مبارک!
شهادت بر تو میبالد، مبارک!