ای مهرتان به گردن افلاک سلسله

ای مهرتان به گردن افلاک سلسله
ای وصف‌تان، حدیث کساء، نور، منزله
بر من عطا کنید زلطف و کرم صله
تا واکنم زبان به حدیث مباهله

زیرا که این حدیث، حدیثی مؤیّد است
متن کتاب وحی خداوند سرمد است

در این حدیث، جلوه کند نور پنج تن
در این حدیث، گفته خدا با نبی سخن
در این حدیث، نفس نبی گشته بوالحسن
در این حدیث، ذات خداوند ذوالمنن

وصف علی و فاطمه را می‌کند بیان
خود قصّه‌ی مباهله را می‌کند عیان

اینجا خدا مؤیِّد و حیدر مؤیَّد است
نفس رسول دوش به دوش محمد است
ممدوح ذات پاک خداوند سرمد است
دستش دراین مباهله در دست احمد است

زهراست سمت دیگر پیغمبر خدا
سر تا به پاست حیدرِ پیغمبر خدا

نور نبی طلوع نموده ز چار سو
دو سوی او، دو آینه‌ی حُسنِ ذات هو
دو سیّد شباب بهشتی به پیش رو
با ذات حق، نفس به نفس گرم گفت‌و‌گو

تعبیر گشته از طرف ذات کبریا
ابناءنا و انفسنا و نساءَنا

تا رفت دست‌شان برود سوی آسمان
لرزید جان اسقف اعظم در آن میان
می‌دید مرگ خویش به نفرین‌شان عیان
فریاد زد که آی تمام مسیحیان!

اینان اگر به شکوه لبِ خویش وا کنند
ما را به قعر آتش دوزخ رها کنند

این پنج تن تجلّیِ انوار داورند
یک روح واحدند که در پنج پیکرند
این پنج تن نه پنج نفر، پنج محورند
یک قرص آفتاب و دو ماه و دو اخترند

دیدم به چشم خویش که این پنج تن یکی‌ست
زهرا،علی،رسول، حسین و حسن یکی‌ست

این آیه در فضیلت آل پیمبرست
حرف از نساءَناست که زهرای اطهرست
زهرا که در کتاب خداوند کوثرست
از هرچه گفته‌اند و نگفتند برترست

زهراست گوهری که خدا قدردان اوست
قرآن کتاب مدح و نبی مدح‌خوان اوست

دراین مباهله، که چوخورشید منجلی ست
معلوم شد علی‌ست نبی و نبی علی ست
دارای این مقام، نه دوم نه اولی ست
والله در کنار پیمبر، علی ولی ست

در ملک بی‌حدود ولایت اگر کس ست
یک آیه‌‌ی مباهله بر عالمی بس ست