ای ملک جارو به دستِ خانهات
حامد آقاییپسندیدن0
بازدید36
ای ملک جارو به دستِ خانهات ای خرد درمانده و دیوانهات خانه هامان شد معطر از دمت عرشِ دنیامان زمین خانهات ای پرت نازک تر از پروانه هم ای علی هم شمع و هم پروانهات بس دفاعت از علی مردانه بود بر عدو شد حملهٔ جانانهات بی سپر رفتی که آن در شد سپر لشکرت شد محسنِ دردانهات تو زمین خوردی به جانبازی اگر بود آندم سجدهٔ شکرانهات از زمانی که شدی نیلوفری گشت پژمرده همه گلخانه ات هیچکس قصد ملاقاتی نداشت بود شهر بی وفا بیگانهات بر دو دستی که پیمبر بوسه زد بس که زد بالا نیامد شانهات