ای قبله‌گاه اهل ولا سامرای تو

ای قبله‌گاه اهل ولا سامرای تو
بالاترین عبادت شیعه ولای تو

هم نور داده بر همه درس هدایتت
هم رهنمای ماست سراج‌الهدایِ تو

آئینه‌ی رسول خدایی و دیده‌اند
روی خدا به روی محمّدنمای تو

بیگانه با خداست به حقّ خدا قسم
آن‌کو در این جهان نبود آشنای تو

نزدیک‌تر ز جان منی ای عزیز دل
هرچند دورم از حرم با صفای تو

وقتی قدم به برکه‌ی شیران گذاشتی
صورت گذاشت شیر درنده به پای تو

دستی ز دل برآر و دعا کن به جان ما
ای جان گرفته جانِ دعا با دعای تو

حتّی اگر به گِرد حرم آورم طواف
باشد دلم به جانب صحن و سرای تو

بیمار کن مرا که شفا یابم از دمت
ای چشم صد مسیح به دارالشّفای تو

کوری، بِه از ندیدن روی خدا نما
لالی، بِه از نگفتن مدح و ثنای تو

بالاتری از این که بگویند سیدی
باشد هزار حاتم طایی گدای تو

ای از ازل به عالم و آدم امامتت
ما را گدای سامره کن از کرامتت