ای دست! ز عشق، زندهتر میگشتم وقتی ز فرات، تشنه برمیگشتم با فرق شکسته سرفرازی بودم آن لحظه که مهمان پدر میگشتم
سید رضا مویدسید رضا مویدسید رضا مویدسید رضا موید