الا محمد «اِقرء و ربُّک الاکرم»

الا محمد «اِقرء و ربُّک الاکرم» 
بخوان به نام خداوندگار لوح و قلم 

بخوان بخوان که تویی منجی همه عالم 
بخوان که پیشتر و برتری تـو از آدم 

بخوان که خوانده خدایت پیمبر اکرم 
بخوان که هر سخن توست آیتی محکم 

بخوان به نام خدایی ‌که آفرید تو را 
بخوان بنام کریمی ‌که برگزید تو را 

الا که سیطرۀ کفر از این خبر شکند 
صف سپاه شب از نیزۀ سحر شکند 

اگر چه کوه بوَد خصم را کمر شکند 
به تیغ عدل تو بازوی زور و زر شکند 

تبر به دست، بتان را به یکدگر شکند 
کمان گرفته ز بوجهلِ فتنه سر شکند 

خبر دهید که دیو غرور و مستی مُرد 
رسید لشکر توحید و بت پرستی مُرد 

محمد ای دو جهان زیر بار منت تو 
مبارک است به خلق و خدا نبوت تو 

خجسته باد به عالم ظهور دولت تو 
تمام نـور بـود از چراغ حکمت تو 

بود حقیقت توحید درس وحدت تو 
درود بر تو و دین و کتاب و عترت تو 

چراغ عترت و قرآن یکی است یااحمد 
به این دو عزت ما متکی است یااحمد 

دو ثقل زندۀ تو اهل بیت و قرآنند 
دو قطعه نور ز یک مشعل فروزانند 

دو سوره‌اند که مانند نور و فرقانند 
دو آفتاب که از یک سپهر تابانند 

دو گوهرند که از یک صدف درخشانند 
دو نخل نور که محصول یک گلستانند 

به اتفاق، دو تصویر از جمال خداست 
هرآنکه گشت جدا ازیکی، ز هردو جداست 

تو آفتاب جهانی، جهان تو را دارد 
امیر قافلـه‌ای، کاروان تـو دارد 

نشسته‌ای به زمین،آسمان تو را دارد 
تو باغبان جنانی،جنان تو را دارد 

زمان به طول تمام زمان تو را دارد 
مکان به وسعت کل مکان تو را دارد 

چه مقبلان که همه مورد قبول تواند 
رسول مایی و پیغمبران رسول تواند 

منبع:موسسه ادبیات آیینی بی‌پلاک